Neverwinter: Shadowmantle İnceleme

Neverwinter Shadowmantle

Ülkemize bu sene Türkçe dil seçeneğiyle giriş yapmış olan bir başka MMO oyunu da Neverwinter. Yeni eklentisi Shadowmantle’dan önce bizle bir paketi daha buluşturmuş olan oyun geliştiricileri, Neverwinter: Shadowmantle eklentisiyle birlikte oyunu daha eğlenceli bir hale getirmeyi amaçlamış. Aynı zamanda bu güncellemenin yeni yıl paketi olarak geçebileceğini de söyleyebiliriz. Biz de oyunun yeni ek paketi için bir inceleme yazısı paylaşıyoruz sizlere. İşte Neverwinter: Shadowmantle inceleme yazısı.

Shadowmantle, Neverwinter’a bu sene içinde çıkan ikinci modül eklentisi. İlk eklenti olan Fury of the Feywild yazın sonlarına doğru bizlerle buluşmuştu ve hiç de fena değildi doğrusu. Yeni alt-ırklar (Moon/Sun Elf), keşfedilecek kocaman bir kadim elf yerleşimi ve yeteneklerimizi sınayacak, içerisinde mavi ejderha bulunan bir zindan… Eh, bir maceracı başka ne ister ki zaten? Ana oyundan gelen bir takım sorunlar hala devam ediyordu tabii, ancak Castle Never’da ilerlemeye çalışırken dağılan gruplarla boğuşmaktan bunalmış benim gibiler için o haliyle bile ilaç gibiydi Fury of the Feywild. Bu modülle birlikte hayatımıza giren kademeli senaryo modu neyse ki artan monotonluğu dindirip bizi bir süre daha oyalamaya devam etti. Ancak sonuç olarak yine tüketim çılgınlığı üstün geldi ve elde avuçta olanı tüketince yeni maceralar için gözler tekrar Cryptic Studios’a çevrildi. Neyse ki çok fazla beklememiz gerekmedi de, 2013’ün son demlerini yaşadığımız sırada sessiz sedasız hayatımıza giriverdi Shadowmantle…

HEM AVCI, HEM DE KORUCU
Neverwinter’ın ilk çıktığı günden beri oyuncuların en çok şikayet ettiği şeylerden birisi de, D&D gibi içerik zengini bir sisteme göre nispeten az olan sınıf sayısıydı. Özellikle de bu sınıflardan ikisinin “Savaşçı” temalı olması ve büyük ölçüde benzeşmesi, birbirinden oynanış olarak ciddi anlamda farklı sınıf sayısını 4’e düşürüyordu. Cryptic bu konuda oyuncuların isteğine kulak vermiş olacak ki, en çok istenen ve beklenen sınıflardan birini bu modülle birlikte oyuna ekledi: Hunter Ranger, yani Avcı Korucu. Haliyle Shadowmantle aktif hale geçtiğinde ilk durak noktam da karakter yaratma ekranı oldu ve Hunter Ranger’ı test sürüşüne çıkarttım. Özellikle başlarda tamamen düşmanla aranıza mesafe koymak ve alan etkili saldırılar yapmak üzerine olan yetenekleri oldukça kullanışlı olmuş. Ancak asıl eğlence 10. seviyeye ulaşmanızla başlıyor. Her sınıfta kendine has bir özelliğe sahip olan TAB tuşu, Hunter Ranger’da yakın ve menzilli dövüş stilleri arasında geçiş yapmaya yarıyor. 10. seviyeden itibaren kazandığınız bu yetenek sayesinde, eğer düşman aradaki mesafeyi kapamayı başarır da yanınıza ulaşırsa yayınızı kenara bırakıp en az onun kadar ölümcül olan bıçaklarınızı çekerek dövüşmeye devam edebiliyorsunuz. Unutulmuş Diyarlar romanlarını okuyanların aklından geçirdiği üzere tam bir “Drizzt Do’Urden” modeline bürünebiliyorsunuz kısacası. Bu iki modun arasındaki geçiş, tüm yeteneklerin alternatif bir versiyonunun da olması, oynanışı derken Hunter Ranger hakikaten oturup 0’dan 60’a kasılası bir sınıf olmuş. Hatta biraz daha ileri gitmek gerekirse genel olarak tüm sınıflar içerisinde oynaması en keyifli olanlar arasında zirveye oynadığını bile söyleyebilirim.

Hunter Ranger’dan hevesimi biraz aldıktan sonra sıra emektar Control Wizard’ıma geldi tabii. Her boss dövüşünde aynı şeyleri yapmak zorunda kalmak dışında büyük ölçüde memnun olduğum Control Wizard’a çok büyük değişiklikler beklemiyordum açıkçası. Yine de yeni sınıf bütün spot ışığını çalmasın diye eski sınıflara da gereken özeni Paragon Path adı altında göstermiş olması güzel Cryptic’in. Oyun çıkışını yaptığından beri her sınıf için seçilebilir sadece tek bir Paragon Path vardı bildiğiniz üzere. Shadowmantle’la birlikte bütün sınıflar birer Paragon Path’e daha kavuşuyorlar. Mesela Control Wizard’lar daha çok DoT (damage over time) ve alan etkili özelliklere sahip ateş büyülerinin olduğu “Master of Flame” yolunu seçebiliyorlar artık. Great Weapon Fighter ve Guardian Fighter daha önce de söylediğim gibi birbirlerine yakın temalara sahip oldukları için rollerini değiş-tokuş yapmalarını sağlayacak Paragon yetenekleri kazanıyorlar. “Iron Vanguard” sayesinde Great Weapon Fighter tanklamaya başlarken, Guardian Fighter ise “Swordmaster” sağolsun oldukça sağlam hasar veren bir sınıf haline geliyor. Devoted Cleric’in önceki Paragon Path’i iyileştirme büyülerinin yanında hasar da vermek üzerineyken, yeni eklenen “Anointed Champion” hayatta kalma becerilerini arttırmaya odaklanıyor. Son olarak Trickster Rogue ise “Whisperknife”a kavuşuyor ki, gruba destek sağlayan yetenekler ve bıçakla menzilli olarak yapılan numaralar bu Paragon Path’in içeriğini oluşturuyor.


KOLEKSİYONCU GELDİ HANIM!

Bahsettiğimiz büyük ekler bir yana, oyun içindeki hayat şartlarınızı kolaylaştıran irili ufaklı düzenlemeler de yapmış Cryptic. “Your Collections” yani “Koleksiyonlarınız” sekmesi bunlardan en çok göze çarpanı. Shadowmantle’dan önce Neverwinter’ın ihtiyacınız olan eşyaların nereden düştüğü, toplamaya çalıştığınız parçaların ne kadarının elinizde olduğu gibi detaylar verme konusunda ciddi sıkıntıları vardı. Koleksiyon sekmesi bu ihtiyaçtan doğan bir yenilik olarak oyundaki yerini almış. Destansı ekipmanlarınızı ve nereden düştüklerini gruplayarak göstermesinin yanında, topladığınız ve toplayabileceğiniz tüm yoldaşları da listelemesi, Artifact’ları kademe kademe yan yana dizmesiyle işinizi oldukça kolaylaştırıyor. Peki işinizin kolaylaşmasının size ne faydası var? Eğer bir seti komple tamamlamayı başarırsanız (mesela Wizard’ın Tier 2 “High Vizier” seti) o setin adını ünvan olarak kullanma şansı yakalıyorsunuz. Ha, tabii Sharandar ve Dread Ring’de gösterdiğiniz ilerlemenin ve o bölgelerden gelecek ödüllerin de yine bu sekmede yer aldığını söylemeyi unutmamak gerek tabii.

Artifactlar kademe kademe diziliyor demiştim ya hani, o konuya da ayrıca bir değinmek lazım. Artifact karakterinizi güçlendirmeye yarayan yeni bir eşya türü. Üzerinizde toplamda üç tane taşıyabiliyorsunuz ve belli aşamaları geçtikçe güçlendirerek seviye atlatabiliyorsunuz bu eşyalara. Haliyle bu da Artifactları özellikle de epik zorluktaki zindanları kendine hedef belirleyenler için oldukça önemli hale getiriyor. Ancak bu noktada bozuk olanı tamir etmeye çalışırken daha da bozduğuna şahitlik ediyoruz Cryptic’in. Shadowmantle’ın çıkışından kısa bir süre önce rünlerin istedikleri aşamada olmadığını açıklayan firma, tuzlu fiyatları yüzünden kimsenin rünleri ekipmanından çıkartmakla uğraşmak istemediğini, bu yüzden de 60. seviyede artık epiklerini üzerine çekmiş olan oyuncular dışında kimsenin bununla uğraşmamasından rahatsız olduklarını söylemişti. Bunun önüne geçmek için yeni getirecekleri “rafine etme” sisteminin yeterli olacağını ve sorunu çözeceğini iddia etmişlerdi. Ne yazık ki öyle olmamış. Yeni sistem de en az eskisi kadar bozuk durumda şu anda. Evet, artık bir rünü geliştirmek için yuvasından çıkartmaya gerek yok, ancak birçok geliştirmeyi yapmak için bulması oldukça zor materyaller gerekiyor. Bu da insanları ya parasını bastırıp ZEN aracılığıyla gerekenleri almaya, ya da bu sistemden komple soğuyup tamamen göz ardı etmeye itiyor. Şahsen ben başından beri bu rün sistemini oldukça gereksiz bulup, boş yere çanta slotu yeme çabası olarak görmüştüm ve hala da aynı şeyi düşünüyorum. İşi daha kötü kılan ise, Artifact’ları geliştirmek için de aynı sistemin kullanılıyor olması. Eh, Artifact’ların ne kadar önemli olduğunu zaten söylemiştim, bu yüzden sevin ya da sevmeyin ucundan kıyısından bu sisteme bulaşmak zorunda kalıyorsunuz.

Yeni mekanikler böyleyken böyle, ancak modülün adının “Shadowmantle” olmasının bir sebebi var. Neverwinter Ormanı’nın derinliklerinde karanlık büyüler ve kurban ayinleri için Thay’lı büyücüler tarafından oluşturulmuş Dread Ring (Dehşet Halkası), Shadowmantle’ın hikâyesinin kalbini oluşturuyor. Valindra’nın emrinde Dread Ring’i tekrar canlandırmaya çalışan Thay büyücüleri bölgeyi tamamen işgal etmiş durumda. Sharandar’a göre çok daha çeşitli, her gün değişen görevler ve temalar eşliğinde büyücüleri bölgeden atmaya çalışmanın yanında çok daha önemli bir amacımız daha var: Sharandar’da öldürdüğümüz mavi ejderhası Fulminorax’ın yerine geçmesi için siyah ejderha Lorragauth’u diriltmeye çalışan Valindra’yı durdurmak. Oyunun en başından beri “baş kötü” olarak lanse edilen Valindra Shadowmantle’la büyük savaşımızı yapmak için Valindra’nın Kulesi’ne de bu amaçla giriyoruz. Ancak bunun şu ana kadar oyunda görüp görebileceğiniz en zor şey olduğunu söylemem gerek. Hatta o kadar ki, yenilenen “zindan bulma” sisteminin desteğini arkanıza alarak bile grup bulup Valindra’ya karşı zafer kazanmak gerçekten çok azınızın tecrübe edebileceği bir duygu olacak. Tabii guildinizle ya da arkadaş grubunuzla girerseniz o başka…

Shadowmantle cephesinde her şey güllük gülüstanlık olmasa bile göreceğiniz üzere Neverwinter’da hala bir parça iş var. Eğer sıkça güncellenmeye devam eder, can sıkan sorunlarından kurtulur ve ZEN Store/Astral Diamond bağımlılığından biraz daha sıyrılmayı başarırsa son tahlilde daha uzun süre oyuncuların tercih edeceği MMO’lar arasında yer alacaktır. Ama işin doğrusu, her ne kadar oynarken eğlendirse ve Unutulmuş Diyarları bugüne kadar bilgisayar ortamında en iyi servis eden oyunlardan birisi olsa bile, yerken tadı süper olan ama midenize oturduğunda yüzünüzü ekşittiğiniz bir yemeğe benziyor şu haliyle…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Featuring Recent Posts WordPress Widget development by YD